We zijn vertrokken

We zijn intussen alweer een poosje weg, hoog tijd voor een blogpost. Een kampeerplek met internet vinden is in Zweden nog niet zo evident, en snel internet lijkt haast onvindbaar. Helaas is dit onontbeerlijk voor het uploaden van schattige Ozzie foto's voor de thuisgebleven grootouders.

Maar laten we beginnen bij het begin: Hier zie je ons vertrekken vanuit het grootouderlijk huis in Bekkevoort, alwaar we de Hymer hebben opgehaald, en vanwaar uit we koers zetten naar Duitsland.

Duitsland is een groot land, er wonen veel mensen die allemaal begin juli op vakantie vertrekken, en liefst nog in het weekend. Daarom spenderen we de eerste 2 dagen van onze trip vooral in de file op de autoweg. Opvallend detail: Hollanders gaan op vakantie met de caravan, Duitsers met de mobilhome en Belgen die gaan niet.

We kamperen de eerste nacht en stukje van de autostrade af naast een meertje, alwaar Ozzie zich ontpopt tot een ware waterrat. Het voorzichtige pootjebaden mondt uiteindelijk uit in een heuse spetterpartij.

Hier zien jullie een foto voor Ozzie het water ingaat (de foto van toen ie eruit kwam hebben we moeten censureren...)

Na 2 dagen in de auto zitten zijn we het een beetje beu  en beslissen we een paar daagjes rust te houden. We zijn intussen op Fehrman, een Duits eiland van waaruit we later de boot naar Denemarken zullen nemen. We vinden een rustige kleine boerderijcamping middenin een natuurgebied.

We genieten van het mooie weer en maken wandel- en fietstochtjes naar de nabijgelegen haventjes, alwaar we tot de ontdekking komen dat Sabrina een boot gekocht heeft.

Wij gaan een iets grotere boot op en komen aan in Denemarken, waar het op de wegen gelukkig een stuk rustiger is. Onze eerste stop is de jachthaven van het pittoreske vissersdorpje Praesto.

Tijdens een fietstocht komen we langs het Hans Christian Andersen theatre park: een kleinschalig openluchttoneel voor kinderen, met een soort van sprookjesdorp eraan. We worden verwelkomd door een Willy Wonka achtige Deen met een hoge zwarte hoed die zingend en dansend rondhuppelt terwijl hij op een trekharmonica speelt. We nemen een kijkje, maar kunnen helaas niet blijven want den Ozz heeft behoefte aan een middagdut.

Meer Scandivavische avonturen van ons olijke trio in de volgende blogpost! 

De Grote Appel

New York New York...  Een verjaardagskadootje van Kapu voor Girima: een citytripje. Oscar mag een weekje bij de grootouders logeren en wij gaan nog eens de bloemekens buiten zetten.

Omdat we compleet gejetlagd zijn (6 uur tijdsverschil!)  en belabberd van de lange vlucht (7 uur en 55 minuten!) doen we het de eerste dag rustig aan. We beginnen met een boottochtje naar Staten Island - vanwaar we een 'million dollar view' hebben op de NYC skyline:

's Avonds ontdekken we een 'all-you-can-eat' Japans sushi restaurant... naar ons gevoel is het nu 3 uur 's nachts (de jetlag!), maar het smaakt opperbest. We doen net geen 'Sophietje'(*).

 

(*) Een Sophietje doen: Zegswijze genoemd naar een dame met een onvermoeibare eetlust. Wordt gebruikt wanneer een persoon 4 keer of meer opschept tijdens het avondeten.

We gaan de Rockefeller op - één van de hoogste skyscrapers in New York.

Een wandeling over The High Line - een oude verhoogde tramlijn omgevormd tot stadspark

Brooklyn Bridge by night

Aan het ontbijt - met Sabrina! - in een typisch Amerikaanse eettent: Snel, efficient én calorierijk.

                                         

Central Park

Op onze laatste avond komen we na een heerlijk diner in een gezellig Italiaans restaurantje...

... terecht in een idyllisch parkje, alwaar aan de vooravond van de Gay Pride zich hordes Lesbiennes ("Dykes" in het engels) uitleven in de fontein.

Na deze speciale avond is het bijna tijd om terug naar huis te vliegen. Sabrina en ik houden van cultuur, dus we gaan nog gauw even naar het MoMa (Museum of Modern Art). De schilderijen zijn echter maar simpeltjes:

En dan het vliegtuig op. Bye Bye New York - Scandinavië be prepared: We are coming!

Storm na de Stilte

Na bijna 3 jaar radiostilte hoog tijd voor een nieuw avontuur. Giri en Kapu hebben er intussen een derde bendelid bij: den Ozzie.

We trekken er deze zomer op uit.
Eerst gaan Giri en Kapu een paar daagjes naar New York, daarna vertrekken we met ons drieën en een gigantische kampeerauto (a.k.a 'de hymer') naar zuidelijk Zweden en Noorwegen.

Meer nieuws volgt!

Home Sweet Home

Beter laat dan nooit.
Enkele impressies van onze thuiskomst op 26/8/2010, excuses voor de soms erbarmelijke fotokwaliteit, maar de familie die ons kwam afhalen was zo ontroerd door het weerzien dat het van pure emotie erg moeilijk was de camera stil te houden...

Enkele statistieken van ons half jaar rond de wereld:
Bedden waarin we geslapen hebben*: 112
Aantal vluchten**: 7
Ziektes:1
Gemaakte foto’s*: 6378
Visa’s: 3
Stempels in pasoort: 15
Overvallen: 0
Wasbeurten van Sabrina: 0

* Cijfer is een benadering van het werkelijke aantal. De webmaster is niet verantwoordelijk voor eventuele onnauwkeurigheden.
** Exclusief tussenvluchten

Business Time

Moskou is een bezige stad, het zal u vast niet verbazen. Eén klein detail echter: de temperatuur loopt hier al sinds enkele weken op tot ver in de dertig graden. Officieel werd op 24 juli een record van 36,7° gemeten, en wij zien een billboard waarop maar liefst 38° gemeten wordt.



Omdat wij onze intussen omvangrijke fanclub niet willen teleurstellen met verhalen over wodka, borsch (de Russische nationale soep) en post-cold-war spionage-intriges trekken wij er ondanks de moordende hitte op uit en bezoeken wij de leuke plekjes van deze fantastische stad. Puffend genieten wij met volle teugen van de prachtige gebouwen, parkjes, standbeelden, lekker eten, ...




Het Rode Plein en het Kremlin














Fake Dimitri
Ooit, in de 16e eeuw, eiste een zekere Dimitri - een bastaardzoon van één van de Russische tsaars - na het overlijden van zijn vader de troon op. Toen men erachter kwam dat hij 'maar' een bastaardzoon was werd prompt het kanon (40-ton) aangerukt en werd Dimitri met zijn klikken en zijn klakken teruggeschoten naar de richting waar hij vandaan kwam. Delphine : je bent gewaarschuwd!

Dit is het bewuste kanon, dat in het Kremlin te bezichtigen is:






Nog een Kremlin, deze keer dat van Izmaylov, een wijk in het noord-oosten van Moskou:






Park Tsaritsino, het Versailles van Moskou



Enkele andere merkwaardige kunstwerken:

Yulia (CS host) en Irma


Peter de Grote in zijn zeilboot


Museum of cosmonautics


Flight of the conchords
Lang geleden, in Chili toonde Haley ons dit filmpje van de Nieuw-Zeelandse band Flight of the conchords.

Intussen razend populair in de VS en Groot-Brittannië, en dankzij YouTube en uw bloggende, ontslagnemende wereldburgers nu al op uw schermpje. Opgelet: kan uw seksleven negatief beïnvloeden!

Maar goed: business time en dus tijd om weer naar huis te vliegen. De laatste etappe van ons round-the-world-ticket is Moskou-Londen-Brussel. Efficient zoals gebruikelijk zijn we netjes op tijd op de luchthaven en we worden daarvoor beloond met de droge mededeling van de British Airways-medewerkster dat we onze halve koffer moeten ompakken omdat de trolley 28kg weegt, de rugzak 17kg, en het maximumgewicht 23kg per persoon is. In een propvolle, 35-graden-warme en met zenuwachtige Russen gevulde luchthaventerminal ondernemen wij enkele hopeloze pogingen om dit harteloze bevel te omzeilen, tevergeefs.
In het vliegtuig is het dankzij de airco lekker fris, maar net als we op de runway staan meldt de kapitein ons dat we niet kunnen opstijgen wegens een oververhittingsmelding in het cargo-ruim van het vliegtuig. Ze vermoedt dat dit door de extreme hitte komt, maar moet dit uiteraard laten nakijken en dus vertrekken we met bijna drie uur vertraging naar Londen en missen onze aansluiting naar Brussel. Onze wereldreis wordt dus met 1 nacht verlengd in het door BA-betaalde en poepsjieke Renaissance-hotel van Heathrow.

Dos cervezas
Groot was onze verbazing toen we, eindelijk geland op de luchthaven van Zaventem, twee biertjes bestelden in het café. Door de lange vlucht was mijn snorhaar nogal gegroeid, en door vele maanden in zonnige contreien te vertoeven zien we allebei zo bruin als een Spanjaard. In een poging tot humor bestel ik dus : 'Dos cervezas por favor'. De ober vond het om voor ons geheel onduidelijke redenen niet erg grappig. Naderhand ontdekten we natuurlijk de monsterhit van Tom Waes en worden we geconfronteerd met de keiharde realiteit. We zijn terug in België.